De paradox van geven: waarom doen we het soms wél en soms niet?
Het mooie aan geven is dat het vaak vanzelf gaat. Maar vreemd genoeg… soms ook helemaal niet. We helpen graag, delen graag en tonen graag waardering. En toch schuiven we het soms voor ons uit.
De paradox van geven : waarom doen we het soms wél en soms niet?
In december en januari vroegen we onze partners om hun nieuwjaarswensen met ons te delen. Kleine moeite, groot gebaar: voor elke inzending deden we een donatie aan een goed doel (Kom op tegen Kanker, Natuurpunt of het Rode Kruis). Het resultaat? Heel wat mooie boodschappen en een stevige bevestiging van wat ons bij Nunchi drijft.
Toeval? Nee, het voelde eerder als een bevestiging. Dit is exact hoe wij bij Nunchi werken. We begeleiden bedrijven en organisaties door verandering en innovatie, maar nooit alleen: altijd samen. We zoeken naar wat écht nodig is, zonder in te zetten op vernieuwing om de vernieuwing. En we willen impact maken, niet alleen op de business, maar ook op de mensen.
Het bijzondere was: deze woorden kwamen niet uit onze eigen mond, maar uit die van onze partners. Dat zegt iets. Niet alleen over ons, maar ook over de mensen en organisaties waarmee we samenwerken. Blijkbaar trekken we elkaar aan door dezelfde manier van denken en werken.
En toch… als we eerlijk zijn, weten we allemaal dat een campagne als deze niet vanzelf loopt.
Samenwerking – Want alleen ga je sneller, maar samen kom je verder.
Creatie & innovatie – Omdat stilstaan achteruitgaan is (en saai).
Impact & positieve verandering – Want als je tóch iets doet, laat het dan tellen.
Wat maakt dat je wél of niet reageert?
We zijn ontzettend blij dat zoveel collega’s en partners de tijd hebben genomen om deel te nemen. Maar laten we eerlijk zijn: het vergde ook wat trekken en sleuren. Een vriendelijke reminder hier, een subtiele hint daar. Waarom? Omdat mensen niet altijd spontaan in actie komen, hoe goed hun intenties ook zijn. Misschien omdat er geen gevoel van urgentie was — als iets altijd kan, schuiven we het graag voor ons uit. Of omdat we sneller reageren als we eerst een kleine stap zetten.
En dat zet me aan het denken.
Wat maakt dat iemand zich belangeloos inzet?
Als ik kijk naar onze doelgroep bij het Verenigingsloket, dan zie en hoor ik wekelijks mensen die zich vrijwillig inzetten voor anderen. Niet voor financieel gewin, niet omdat ze er iets voor terug verwachten. Maar omdat ze erin geloven, er energie uit halen en écht iets willen bijdragen.
Waarom komt een vrijwilliger wél in actie zonder iets terug te verwachten, terwijl iemand anders zelfs bij een kleine moeite twijfelt? Waarom helpen sommigen zonder aarzelen, terwijl anderen wachten tot ‘het kot in brand staat’?
En laten we eerlijk zijn… ik ben zelf ook schuldig.
Ik heb ook al weleens gedacht: "Oh, leuke post!" en vervolgens niet op ‘like’ gedrukt.
Ik heb ook al weleens een berichtje snel gelezen en niet gereageerd.
Ik heb me ook al voorgenomen meer tijd met mijn familie door te brengen, om dan een week later te beseffen dat ik het toch weer te druk had.
Dit is precies het soort vraagstuk waar wij als Design Thinkers dagelijks mee bezig zijn.
Wat maakt dat iemand in actie komt? Wat zorgt ervoor dat mensen soms enthousiast zijn, maar toch niet reageren?
Hierbij zien we opvallend veel verbanden met de 7 principes van beïnvloeding van Robert Cialdini. Of het nu gaat om wederkerigheid, sympathie of de kracht van sociale bewijskracht —deze psychologische principes spelen een cruciale rol in hoe en wanneer mensen in beweging komen. Niet toevallig passen veel succesvolle campagnes ze toe, bewust of onbewust.
Waarom geven we de ene post een like en scrollen we bij de andere gewoon door? Waarom beloven we iets te delen en vergeten we het toch? Misschien omdat we sneller reageren als we een persoonlijke connectie voelen met de afzender. Of omdat we eerder iets doen als we het gevoel hebben dat we deel uitmaken van een groep die hetzelfde waardeert.
Soms is een klein duwtje nodig. Als we zien dat anderen al meedoen, wordt de drempel lager. En als een expert of ervaringsdeskundige aangeeft waarom iets belangrijk is, voelen we ons sneller aangesproken.
En misschien is er nog een vierde pijler: geven zonder verwachting is oprechte betrokkenheid.
Innovatie zonder samenwerking blijft een eiland.
Samenwerking zonder impact is vrijblijvend.
Impact zonder innovatie is stilstand.
Dus… hoe doorbreken we deze paradox?
Misschien begint het gewoon vandaag met iets kleins. Een like. Een gedeelde wens. Een teken van waardering. Misschien begint het met jou. Of nee, wacht… misschien morgen. 😉
💬 Wat denk jij? Wat zet jou in beweging?. Laten we praten.
Wat jullie ons wensten...
Jullie gelukwensen en voornemens voor 2025 hebben niet alleen veel voor ons betekend, maar ook voor onze directe omgeving. Voor elke wens hebben wij €10 aan een goed doel geschonken!